Vinogradarske-vinarske zadruge

Ove zadruge spadaju među najstarije proizvođačke zadruge u Srbiji. Prva ovakva zadruga ,osnovana je u selu Banja kod Aranđelovca,1903.godine.Ideje o osnivanju ovakvih zadruga rodile su se na Kongresu vonogradara u Nišu,još 1889. Godine kada je doneta i posebna rezolucija  o potrebi osnivanja vinarskih zadruga.

Vinogradarskeo-vinarske zadruge ili podrumarske zadruge,kako su često nazivale,bavile su se :snabdevanjem svojih članova sredstvima potrebnim za gajenje vinove loze,tj.proizvodnju grožđa,zatim zajedničkim unovčavanjem grožđa,kao i preradom grožđa,odnosno proizvodnjom vina na zadružnoj osnovi, na domaćem i stranom tržištu.

Ove zadruge su doprinele razvoju selekcije vinove loze i tipizacicji vina na stručnoj i naučnoj osnovi, što je bila bitna pretpostavka  za brži napredak vinogradarstva.Time je eliminisano šarenilo koje je bilo karakteristično za proizvodnu vina u Srbiji.

Vinarski kapaciteti su se delili na tri grupe.manji do 1000 hektolitara,srednji od 1000-5000 i veliki preko 5000 hektolitara.

Koncentracijom sopstvenih sredstava  i uz pomoć države,Venčačko-vinogradarska zadruga izgradila je jedan od najvećih poruma na Balkanu.Vinogradi njenih članova bili su 1500 ha površine.U ovoj zadruzi  isključivo su se nalazilio seljaci kao zadrugari.

U nekim zadrugama ,kao i u Smederevskoj vinogradarskoj zadruzi,članovi  zadruge bili su nezemljoradnici.U ovoj zadruzi,oko 20% seljaka zadrugara raspolagalo je sa površinama vinogradara do 30 ha,koji su istovremeno imali najveće učešće u rukovodstvu.

 

Karakteristika ovih zadruga  je su imale relativno mali broj zadrugara (30-50),izuzev Knjaževačke  koja je imala 130 članova.U ovim zadrugama bila je prisutna tendencija  da se zadruge oslanjaju na bogatije seljake i da se ekonomski slabiji seljaci ne primaju u njih.Utvrđeni su bili i relativno visoki novčani iznosi za učlanjenje u zadrugu.

 

Additional information